De veldhaag, ook bekend als Acer campestre, is een inheemse soort die bijzonder goed is aangepast aan het Deense klimaat. Ze is gemakkelijk te kweken en verdraagt zowel snoei als variërende groeiomstandigheden. Zonder snoei ontwikkelt de plant zich tot een kleine boom met een dichte en vertakte groei, maar ze kan ook worden gevormd tot een compacte haag.

De bladeren zijn klein en drie- tot vijflobbig met afgeronde randen. Ze verschijnen bronskleurig bij het uitlopen, worden later donkergroen tot blauwgroen en krijgen een goudgele herfstkleur. De schors is grijsachtig tot lichtgroen met karakteristieke kurklijsten, wat een decoratief uiterlijk geeft, vooral op oudere takken.

In mei bloeit de veldhaag met kleine, lichtgroene bloemen die bijen en andere bestuivers aantrekken. Na de bloei vormen zich kleine gevleugelde vruchten die in de winter door vogels worden gegeten.

De plant gedijt op bijna alle grondsoorten, ook waar de grond tijdelijk vochtig kan zijn. Ze verdraagt zowel zon als schaduw en kan worden gebruikt als gesnoeide haag, ongesnoeid windscherm of als vrijstaande kleine boom. Bij het planten wordt aanbevolen om bodemverbetering en regelmatige bewatering te gebruiken om een goede vestiging te garanderen.

Buxus Sempervirens Var. Arborescens is een variant van de gewone buxus, bekend om zijn dichte en rechtopstaande vorm. Hij wordt vaak gebruikt als haagplant of voor vormgesnoeide beplantingen, waar een klassiek en ordelijk uiterlijk gewenst is.

De plant heeft groene, lancetvormige bladeren die het hele jaar door hun kleur behouden. Hij gedijt het best in zon tot halfschaduw en geeft de voorkeur aan goed doorlatende grond met een matig voedingsgehalte. De groei is middelmatig, wat hem gemakkelijk in vorm te houden maakt en geschikt voor zowel lage als middelhoge hagen.

Met een hoogte van ongeveer 100–300 cm en een breedte van 90–120 cm kan Buxus Sempervirens Var. Arborescens worden aangepast aan vele soorten tuinen en parken. Hij is volledig winterhard en verdraagt snoei goed, wat hem ideaal maakt voor gestructureerde beplantingen en klassieke tuinaanleg.

De taxushaag (Taxus baccata) is een wintergroene naaldplant die dichte, goed vertakte struiken vormt met een diepgroene kleur. Ze is bijzonder geschikt voor gesnoeide hagen en vormsnoei, omdat ze zelfs zware snoei verdraagt en snel nieuwe takken vormt vanuit oude stammen.

De plant gedijt goed in zowel zon als halfschaduw en doet het goed in de meeste grondsoorten, ook waar de grond zwaar of minder voedzaam is. Ze is winterhard, windbestendig en verdraagt een zekere mate van droogte, wat haar geschikt maakt voor Belgische omstandigheden.

Vrouwelijke planten kunnen in de herfst kleine, rode bessen vormen die decoratief maar giftig zijn. Het vruchtvlees rond het zaad is echter niet giftig. De taxus is inheems in België en de rest van Noord-Europa en staat bekend om haar lange levensduur en vermogen om het hele jaar door een dichte, groene uitstraling te behouden.

Bij het planten als haag wordt aanbevolen om ongeveer vier planten per lopende meter te plaatsen om een dichte en gelijkmatige groei te bereiken. Regelmatig water geven en bemesten tijdens de vestigingsfase bevordert een gezonde groei en een stabiel wortelstelsel.

De Portugese laurierkers, botanisch bekend als Prunus lusitanica 'Angustifolia', is een middelgrote tot grote, wintergroene struik met een dichte en harmonieuze groei. Het wordt vaak gebruikt als haagplant, waar het kan worden gesnoeid tot een gelijkmatige en dichte vorm of ongesnoeid kan blijven als vrijgroeiende struik.

De plant heeft ovale, donkergroene bladeren met een glanzend oppervlak, die contrasteren met de roodachtige bladstelen. Deze kleurcombinatie geeft een elegant en levendig effect in de tuin. In de vroege zomer ontwikkelen oudere planten korte, opgerichte trossen met kleine, witte bloemen, gevolgd door zwarte, oneetbare bessen die vogels aantrekken.

De groei is middelmatig krachtig en de plant wordt zelden hoger dan 2,5 meter. Hij gedijt het best op een beschutte plek in normale, voedzame en goed doorlatende tuingrond. Op zware kleigrond kan het nuttig zijn om grind of zand toe te voegen voor een betere drainage. Regelmatig water geven tijdens de vestigingsfase is belangrijk om een goede start te garanderen.

De Portugese laurierkers is geschikt voor zowel zon als schaduw en kan worden gebruikt als gesnoeide of ongesnoeide haag. De dichte groei maakt het bijzonder geschikt als afscherming tegen inkijk, en het behoudt zijn groene blad het hele jaar door.

Grootvruchtige Aronia (Aronia melanocarpa) is een middelgrote, bladverliezende struik met een dichte en opgaande groeiwijze. Hij wordt meestal 1–2 meter hoog en 60–90 cm breed en ontwikkelt een gelijkmatige, goed vertakte structuur, waardoor hij geschikt is voor zowel ongesnoeide als gesnoeide hagen.

De struik loopt uit met bronskleurige bladeren die later donkergroen worden. In de lente en vroege zomer is hij bedekt met veel kleine, witte tot crèmekleurige bloemen die in ronde schermen zijn verzameld. De bloemen trekken bestuivende insecten aan en hebben een lichte geur die doet denken aan meidoorn en lijsterbes.

Na de bloei vormen zich zwarte, glanzende bessen ter grootte van zwarte bessen. Ze zijn zuur maar eetbaar en worden vaak gebruikt voor sap, jam of als kleurstof in de keuken. De bessen zijn rijk aan vitaminen en antioxidanten en worden ook graag door vogels gegeten.

In de herfst krijgt de struik een opvallend kleurenspel in rode, koperrode en oranje tinten, wat een decoratief effect in de tuin geeft gedurende een langere periode. Hij gedijt in gewone, goed doorlatende tuingrond en verdraagt zowel zon als halfschaduw zonder speciale eisen aan de bodem.

Grootvruchtige Aronia is zelfbestuivend en zeer winterhard. Hij kan worden gebruikt als solitaire struik, in groepen, in gemengde heggen of als haagplant, waarbij meestal 2–3 planten per lopende meter worden geplant.

De Gewone vogelkers (Prunus padus) is een inheemse boom of grote struik die een dichte, ovale kroon ontwikkelt. Hij wordt meestal 4–8 meter hoog, maar kan onder goede omstandigheden tot 10 meter bereiken. De groei is krachtig met een diep wortelstelsel en veel zijwortels, wat de plant een hoge mate van windbestendigheid geeft.

De bloemen verschijnen in mei en staan in lange, hangende trossen. Ze zijn wit, vijftallig en hebben een zoete geur die bijen en andere bestuivers vroeg in het seizoen aantrekt. De bladeren zijn elliptisch met een licht gezaagde rand, donkergroen aan de bovenkant en lichter aan de onderkant. De vogelkers loopt vroeg uit en wordt daarom ook wel meiboom genoemd.

De vruchten zijn kleine, donkere bessen die amygdaline (blauwzuur) bevatten en daarom niet door mensen gegeten mogen worden. Vogels eten ze echter graag en helpen bij de verspreiding. De soort gedijt op vochtige grond en verdraagt periodieke overstromingen, wat hem geschikt maakt voor aanplant in laagten, langs waterlopen en in windschermen.

De plant wordt vaak gebruikt in bos- en landschapsprojecten, waar hij bijdraagt aan dichte beplanting, beschutting en verhoogde biodiversiteit. Hij kan worden geplant als solitaire boom, in groepen of als onderdeel van een gemengde haag.

Rode Berberis voor haag, ook bekend als Berberis thunbergii 'Atropurpurea', is een bladverliezende struik met karakteristieke purperrode, eivormige bladeren. In de herfst veranderen de bladeren in bronskleurige tinten, wat de haag een opvallend kleurenspel door het seizoen heen geeft.

De plant groeit middelmatig snel en wordt meestal 100–200 cm hoog en ongeveer 100 cm breed. Hij heeft een opgaande groeiwijze en is voorzien van doornen, wat hem geschikt maakt voor hagen die moeten dienen als natuurlijke afbakening of bescherming tegen indringers.

In mei–juni bloeit de Berberis met kleine gele bloemen, die later gevolgd kunnen worden door rode bessen. Hij gedijt het best in zon of halfschaduw en in gewone tuingrond, en is volledig winterhard onder Belgische klimaatomstandigheden.

Rode Berberis kan zowel als gesnoeide als ongesnoeide haag worden gebruikt, maar ook als solitaire struik in beplantingen waar men een kleurrijke en robuuste plant met weinig onderhoud wenst.

Bruidsspierea (Spiraea x vanhouttei) is een bladverliezende struik die zich ontwikkelt tot een middelgrote tot grote plant met een opgaande en licht spreidende groei. Ze vormt veel fijne takken, wat zorgt voor een dicht en harmonieus uiterlijk, geschikt als vrijstaande struik of als haag.

In de maand mei is de plant bedekt met een overvloed aan kleine, witte bloemen die in ronde trossen langs de jonge takken zitten. De bloemen hebben een lichte geur en geven een opvallend, helder effect in de tuin. Na de bloei ontwikkelen zich kleine, droge zaaddozen.

De bladeren zijn klein, groen en licht getand, en in de herfst krijgen ze gouden tot oranje tinten. Bruidsspierea gedijt in zon tot halfschaduw en verdraagt sterke wind. Ze is volledig winterhard en groeit in de meeste grondsoorten, zolang de grond niet te nat is.

De plant wordt vaak gebruikt als gesnoeide of ongesnoeide haag, maar is ook geschikt voor groepen of als solitaire sierplant. Voor haagbeplanting worden drie planten per lopende meter aanbevolen.

Aarbes (Amelanchier spicata) is een grote, bladverliezende struik met een natuurlijk slanke en opgaande groeivorm. Hij vormt veel takken en krijgt na verloop van tijd een dichte en struikachtige uitstraling, waardoor hij geschikt is voor ongeknipte hagen en windschermen.

In mei en juni bloeit de struik met veel kleine, witte bloemen die in trossen staan en bijen en andere bestuivers aantrekken. Later in de zomer ontwikkelen zich kleine purper tot blauwzwarte bessen, die snel door vogels worden gegeten.

De bladeren zijn blauwgroen met een lichtere onderzijde en krijgen in de herfst opvallende gele tot roodbruine kleuren. De schors is glad en grijsbruin, ook op oudere takken, wat de plant het hele jaar door een mooi uiterlijk geeft.

Aarbes gedijt op de meeste goed doorlatende grondsoorten en verdraagt zowel volle zon, halfschaduw als schaduw. Hij is windbestendig en kan wat zout verdragen, waardoor hij geschikt is voor blootgestelde locaties. Hij kan tot ongeveer 4 meter hoog en 1,5–3 meter breed worden.

Bij het planten wordt aanbevolen om voedzame, goed doorlatende grond te gebruiken en regelmatig water te geven tijdens de vestiging. Als haag worden meestal 2–3 planten per lopende meter geplant.

Reuzenlevensboom 'Martin' (Thuja plicata 'Martin') is een wintergroene naaldplant met een krachtige, brede zuilvormige groei. Hij vormt snel een dichte en gelijkmatige haag die het hele jaar door effectieve afscherming en windbescherming biedt.

Het loof bestaat uit platte, schubvormige bladeren in een diepe donkergroene kleur die zijn kleur behoudt in de winter. Jonge planten hebben vaak sterke scheuten en een meer open groei, maar worden snel dicht bij regelmatig snoeien.

De variëteit is zeer winterhard en gedijt op de meeste grondsoorten, zolang de grond niet te nat is. Hij geeft de voorkeur aan zon of halfschaduw en verdraagt zowel wind als kou goed.

Reuzenlevensboom 'Martin' bloeit normaal niet wanneer hij als gesnoeide haag wordt gehouden. Ongesnoeide planten kunnen echter kleine, tulpvormige kegels vormen die van groen naar lichtbruin verkleuren.

Bij het planten wordt aanbevolen om te zorgen voor een goede bodemkwaliteit en drainage. Regelmatig water geven en bemesten in de vestigingsfase bevordert een sterk wortelstelsel en een dichte groei. De haag kan worden gesnoeid om een gelijkmatige vorm en dichtheid te behouden.

De haagbeuk (Carpinus betulus) is een inheemse bladverliezende plant die vaak als haag wordt gebruikt vanwege haar dichte en goed vertakte groei. Ze ontwikkelt veel fijne zijtakken en een doorlopende top, wat zorgt voor een compacte structuur die haar dichtheid behoudt, zelfs in de wintermaanden.

De bladeren zijn klein, ovaal en frisgroen met fijn getande randen. In de herfst krijgen ze gouden tinten, en een deel van het droge blad blijft vaak aan de takken hangen gedurende de winter, wat bijdraagt aan enige afscherming het hele jaar door.

De schors is glad en grijs, terwijl jonge scheuten een bruine tint hebben met korte, zachte haartjes. De plant bloeit in het voorjaar met kleine, hangende katjes, maar gesnoeide hagen vormen zelden bloemen of vruchten.

De haagbeuk is zeer winterhard en verdraagt zowel wind, schaduw als variërende bodemomstandigheden. Ze kan groeien in zowel voedzame als zware grond, maar gedijt het best in goed doorlatende tuingrond. Op lichte zandgrond wordt bodemverbetering aanbevolen om optimale groei te garanderen.

Bij aanplanting als haag worden ongeveer vier planten per lopende meter aanbevolen om een dichte en gelijkmatige haag te verkrijgen. Ze kan ook worden gebruikt in gemengde heggen of als solitaire boom in tuinen en parken.